[Verse 1] د خزان له پاڼو سره د زمري زوړ دېوال، دلته د پیارې خیل قصې وې، نغمو ته راټول. د ستورو لاندې، د منګولو غوندې کمر، هره ستونزه زمونږه، د تورو غرونو په زوره حل. [Pre-Chorus] په لمر شوخۍ کې، زموږ رنګونه راښکاره دي، په هره وریځ کې د زړونو تودې کیسې دي. [Chorus] پیارې خیل، زموږ رګونه د غرونو، په هره بټۍ کې د وفا سندرې روانې دي. خوشاله د زمرو د زړه شورونه اوښکې دي، پیارې خیل، تا ته ژوند هم قربان دی. [Verse 2] د شړیدو کوڅو د غږونو سره، زړه ورو ورو ژاړي، خو زموږ مېنه لا پسې لوړه، تاو شوه په بادونو کې. د پښتون مېړانه، د لارې څراغونه دي، د وطن مینې دا اور، هر کلک ګام سره روښانه وي. [Pre-Chorus] د ځمکې د هرې څانګې نغمه زموږ کلام دی، پیارې خیل، ستا له ښارو ښکاري سلامتیم. [Chorus] پیارې خیل، زموږ رګونه د غرونو، په هره بټۍ کې د وفا سندرې روانې دي. خوشاله د زمرو د زړه شورونه اوښکې دي، پیارې خیل، تا ته ژوند هم قربان دی. [Bridge] کله چې د شپې سیوري روښانه شي، ستا نوم د ستورو په منځ کې ځلیږي. هر زنګېدلی کور، ته یې تکیه خانه، زما هره خوشالي ستا په لاره جوړېږي. [Chorus] پیارې خیل، زموږ رګونه د غرونو، په هره بټۍ کې د وفا سندرې روانې دي. خوشاله د زمرو د زړه شورونه اوښکې دي، پیارې خیل، تا ته ژوند هم قربان دی. [Outro] تر هغه وخته چې غرونه ولاړ وي، ستا نوم به په زړونو کې لتاړه وي. پیارې خیل، موږ جوړ یو ستا د سپیروارۍ، د تل لپاره دې د مینې سندره به ویار وي.