[Verse 1] په دغه سترګو کښي څۀ بل رقم فساد پروت دي ژوند مي پشان د هندوکش د غر برباد پروت دي ما درته نه ويل چي انصاف کښي مخ مروت مکوا اوس دي خبرو کښي هم ردم د فرياد پروت دي [Pre-Chorus] په دغه عکس باندي هم خلق ځانله رزق ګټي يو خوا مړ پلار او بل خوا مړ اولاد پروت دي د زړۀ يوا خانه مي خدای او غم له وقف پريخي بله خانه کښي ئي لا اوس هم د چا ياد پروت دي [Chorus] په دغو سترګو کې دردونه په ژورو تل ښکاري د يوسف سائيل په دروازه د باور نښې ځلېږي د ژوند سفر يو ماتم دی، هر ګام ته اورګي لګوي دا سکوتونه زورونه دي، زړه مو خاموشي کړي [Verse 2] چي راښکاره شوي فضاء داسي معطره شوله تۀ به وې دي کښي د سپرلي د سحر باد پروت دي چي د خپل درد کتاب سپړدلي تاته مخکښي ايږدي د يوسف سائيل درباندی څومره اعتماد پروت دي [Pre-Chorus] لا تراوسه زړه مې په غمګینو سینو کې ژاړي د هر خوب تګ راتګ کې، د تورتم نښې پاتې دي او زړګی مې د ښکلو خاطرو یوه پیامبر دی خو هره شپه د غم اور باندې ماړه خولې جوړوي [Chorus] په دغو سترګو کې دردونه په ژورو تل ښکاري د يوسف سائيل په دروازه د باور نښې ځلېږي د ژوند سفر يو ماتم دی، هر ګام ته اورګي لګوي دا سکوتونه زورونه دي، زړه مو خاموشي کړي [Bridge] د وختونو په څپو کې ځمکې راپېښه کېږي خو د اوسپنې په زره کې يوه نرمى پاتې دی ژوند لکه د شپې لویه لاره، ناپکه پټه ده خو د زړه انګاره هره ژغورتون وهلي شي [Chorus] په دغو سترګو کې دردونه په ژورو تل ښکاري د يوسف سائيل په دروازه د باور نښې ځلېږي د ژوند سفر يو ماتم دی، هر ګام ته اورګي لګوي دا سکوتونه زورونه دي، زړه مو خاموشي کړي [Outro] په دې رباب د زخم سازونه همداسې ځي هر غږ ژور، د احساس جادو دی، د يوسف داستان دی په تل کې زمزمه د سفرونو په لار کې پاتې شي دا ژوند د سفر اوږده کیسه ده، هره سوکاله شپه ده