[Verse 1] بر ساحل دریای خزر، باد سرد پیچید برگ‌های نارنجی، زمین خسته را بوسید صدای کلاغی دور، شعله‌های آتش خاموش دلم ز هوای تو تنگه، رویای شبانگاهان کوه [Pre-Chorus] مه گرفته پلک‌ها، چشم من پر آینه لحظه‌ای به یاد تو، گرفته صدا سفینه [Chorus] شوق دل مازندرانی، هر دم می‌تپد هنوز مثل صدای بارون، روی برگای سرخوز از تو می‌نویسم، یاد تو راه می‌زنه بین این جنگل‌های سبز، اسم تو هر روز می‌جونه [Verse 2] برگ و بارون با هم، قصه‌های کهنه گفتند کوچه‌های باریک شهر، رد قدم تو شکستند نغمه‌ی چشمه جاری، پیشانی کوه صافه دل من با نسیم صبح، توی دل این باغ‌ها خواب [Pre-Chorus] پر سایه‌های شب، تو خاطره ها می‌رقصه صدای تو مثل آوازی، ز دل سنگ می‌پُرچه [Chorus] شوق دل مازندرانی، هر دم می‌تپد هنوز مثل صدای بارون، روی برگای سرخوز از تو می‌نویسم، یاد تو راه می‌زنه بین این جنگل‌های سبز، اسم تو هر روز می‌جونه [Bridge] بی‌قرارم توی کوه، جایی که باد با درخت‌ها حرف می‌زنه قدم می‌زنم در سکوت، رد پای تو میان خاک است هنوز یک شب بارانی، با دل پر از خاطره به تو رسیدم مثل برگ خزان زده، گم شده در هجران، دوباره پیدا شدم [Chorus] شوق دل مازندرانی، هر دم می‌تپد هنوز مثل صدای بارون، روی برگای سرخوز از تو می‌نویسم، یاد تو راه می‌زنه بین این جنگل‌های سبز، اسم تو هر روز می‌جونه [Outro] شب می‌خزه آرام، مه دور می‌شه صدای آخرین پرنده، آهسته آب می‌شه دل هنوز پُر از تو، در این دیار سبز شوق دل مازندرانی، تا همیشه می‌خزه