[Verse 1] دا خو بحرین دے، دلتہ زان سرہ کا پام باچے ستوری بی رڼا باسی، که د ځمکی هوا ورته خواږه وي هر کتاب کی دا زمونږه ډاکغه، د وینو خبرې ستا د مینې جام ته، زړہ مې د تلوسې خوږه وي [Chorus] وایم زہ ایم نبی بیا بہ دے وڑی وخ پہ سلور خپل بہ نشے تلے، وڑی بہ دے خلق نور د بحرین درناوی، لکه د سپوږمۍ څراغ زمونږ زړونه یو موټی، لکه د غرونو خپرګل [Verse 2] په هر ګام کی احترام ډک، د تورو شپو ته نغمه هر کډه کی د سیمې بوی، د زړونو خواږه غږیږي د زړہ اور دې لا توده وساته، د وخت توپانونو مخه ونیسه په دې ځمکه کښې، هر کسان د یو کورنۍ دی [Chorus] وایم زہ ایم نبی بیا بہ دے وڑی وخ پہ سلور خپل بہ نشے تلے، وڑی بہ دے خلق نور د بحرین درناوی، لکه د سپوږمۍ څراغ زمونږ زړونه یو موټی، لکه د غرونو خپرګل [Bridge] ستاسو رنګونه په تېرو کی پاتې دي، د ظلم په تورو شپو کې خو زمونږ مینه، لکه د سهار بادل، هر کال رڼا راوړي غمونه او خوشحالۍ، ګډې شوې په دې زړه کې بیا رانه یې لاس مه اخیستل، دا صبا زموږ د اتحاد غږ دی [Chorus] وایم زہ ایم نبی بیا بہ دے وڑی وخ پہ سلور خپل بہ نشے تلے، وڑی بہ دے خلق نور د بحرین درناوی، لکه د سپوږمۍ څراغ زمونږ زړونه یو موټی، لکه د غرونو خپرګل [Outro] دا خو بحرین دے، دلتہ زان سرہ کا پام باچے په هر زړه کې یې منور کړي، لکه د یخنۍ یوه شپه ستا درناوی دی زموږ د ژوند سندره، چې تل وي روانه زمونږه مینه، تل به د دې ځمکې په زړونو کې ژوندی وي