[Verse 1] Цагаан дэлбээ хашааны цаанаас, нулимс шиг тунгалаг Усны дуслыг хүлээлгүй инээмсэглэнэ тийм л сайхан Хайрын тухай хэн ч барьж чаддаггүй байсан салхи мэт Цонхын завсраар удаан чимээгүйхэн орж ирнэ [Pre-Chorus] Гар дор мөрөөдөл агуулсан үрээ чимээгүй хадгалсан Газар нь мартаж хаяхын оронд гүн гүнзгий суусан байх Нэргүй жижигхэн сэтгэл, шүүдэр дусал дээр байрласан Өөрөө хайраа илэрхийлдэггүй, дотроо амьдрангуй [Chorus] Цэцэг бүр үнэрээ зарлаж чаддаггүй, намуухан тэнгэрт бичиг үлдээдэг Хайр үгээр тоглож чаддаггүй, харцны гүнд гэрэл асаадаг Дэлбээ унахыг төгсгөл гэхгүй, оронд нь шинэ өнгө төрүүлдэг Хүүхдийн зүрхний нууц өрөөнд бороо хэн ирснийг хардаг [Verse 2] Зам хажууд ганц сарнай цэцэглэхдээ дуугүй Хулгана мэт унаддаг мөрүүдийг бараг зөөлхөн авч явна Хайр ирээгүй байлаа ч хүлээгдэж буй хүмүүний дотор ургадаг Цонхны хүүдгэр шар шувуу цагийн сүүлчийг намуухан тээж явна [Pre-Chorus] Цэцэгний хэл бүрийг ойлгодог хүн байсан бол Нэг бүрээ тайлж, нам гүм гунигт хялгасан утсыг сонсох байсан [Chorus] Цэцэг бүр үнэрээ зарлаж чаддаггүй, намуухан тэнгэрт бичиг үлдээдэг Хайр үгээр тоглож чаддаггүй, харцны гүнд гэрэл асаадаг Дэлбээ унахыг төгсгөл гэхгүй, оронд нь шинэ өнгө төрүүлдэг Хүүхдийн зүрхний нууц өрөөнд бороо хэн ирснийг хардаг [Bridge] Сүүдэр хүртэл цэцгийг дагасаар Сэрүүн шөнө дэвсгэр дээр үнэрээ нууж чадахгүй Хайр хэн ч тариагүй, эзэнгүй цэцэрлэг шиг ч дэлгэрдэг Тэгэхдээ төгсгөл биш, шинэ мандалтай үргэлжилдэг [Chorus] Цэцэг бүр үнэрээ зарлаж чаддаггүй, намуухан тэнгэрт бичиг үлдээдэг Хайр үгээр тоглож чаддаггүй, харцны гүнд гэрэл асаадаг Дэлбээ унахыг төгсгөл гэхгүй, оронд нь шинэ өнгө төрүүлдэг Хүүхдийн зүрхний нууц өрөөнд бороо хэн ирснийг хардаг [Outro] Би чамд дэлбээ атгуулаагүй Зүрхэндээ битүү цэцэрлэг үлдээгээд Хайр авч явах зүйл мөн биш Гэхдээ орхисон мөрөн дээр ургана л гэж хэлэх байна...