Intro (رباب/دمبوره – ارامه): (رباب او دمبوره پېل، نرم ساز او د غرونو هوا) Verse 1: د خوګیاڼي د غرونو له سیوري، یو نوم رابرسېږي د شګو په هر سپوږمۍ کې، د مینې څراغ روښانوي عثمان زارین، د زړه په غږ کې د خلکو سندره د کور او قبیلې ساتونکی، د وطن لپاره ټینګه وعده Chorus (Hook - punchy, repeatable): عثمان زارین، د خوګیاڼي زړۀ زموږ اتل، زموږ د خلکو ستنه (ورځ ترې رڼا شي، شپه ترې وېرې راباسي) Verse 2: د کلي د کورڼو خندا ته هغه سترګې خېژوي چې د ماشومانو خوبونه امان ته وړي د غرونو طبلزۍ د هغه نوم ته نغمه جوړوي د رباب تارونه د هغه مېړانې ته سلام وایی Chorus (short): عثمان زارین، د خوګیاڼي زړۀ زموږ اتل، زموږ د خلکو ستنه Bridge (دوهلي مات/پرکاشن بریک – جذباتي): د غرونو د هغه واورې، د خلکو دعا ورسره وي هر قدم کې نغمه، هر نفس کې د ازادۍ ژبه وي سرتېری که مدني، د خلکو ساتونکی دی هغه د مات شويو هلو لپاره د هیلې لاره ده هغه Instrumental Break (رباب، دمبوره، دوهل – 8 تڼۍ): (لنډ دوهل مات – دوهمه برخه کې هایر هارموني) Chorus (final – stacked harmonies): عثمان زارین، د خوګیاڼي زړۀ زموږ اتل، زموږ د خلکو ستنه عثمان زارین، د خوګیاڼي زړۀ ستا نوم به د غرونو او د کونډو په ژبه وي Outro : راځئ چې سندره ووايو، د کور، د ځمکې لپاره د رباب تارونه به ووايي، د عثمان د زړۀ کیسه (رباب ورو ورو بندېږي، د غرونو شور پاتې شي)