[Intro]
Sa dulo ng araw, sa simula ng kwento,
Tinig ng bayan, sumigaw sa hangin.
Sulyap ng nakaraan, gabay ng bukas,
Dala-dala ang dangal, lakas ng ating puso.
[Verse 1]
Sa bawat alon ng dagat na dumadampi,
Kwento ng lahi’y sumisiklab sa dibdib.
Mula sa mga bayani, sa bawat sandali,
Lihim ng lupang ito’y buhay na buhay.
Sa ilalim ng araw, sa gitna ng gubat,
Mga matatapang na nagbantay ng bayan.
Susi ng pagkakaisa, tulay ng pag-ibig,
Komunikasyon at proteksyon, ating sandigan.
Ang mga salita'y parang hangin sa bundok,
Naglalakbay sa puso ng bawat tao.
Kahit anong unos, bagyo o digmaan,
Tinig ng bayan, di kailanman mapapawi.
[Chorus]
Tinig ng bayan, sumigaw nang malakas,
Sa bawat puso, sa bawat kamay.
Tinig ng bayan, ilaw ng pag-asa,
Sa dilim ng gabi, tayo’y magtatanggol.
Tinig ng bayan, sa hangin ay sumayaw,
Hawak kamay, di magmamaliw.
Tinig ng bayan, sa puso ay buhay,
Sa komunikasyon, lakas ay taglay.
[Verse 2]
Sa mga lihim na sulat, sa mga hudyat,
Mga palatandaan, sagisag ng tapang.
Mga sundalo’t mandirigma, tagapagtanggol,
Nagbabantay sa lupa’t dagat ng bayan.
Ang mga duyan ng ating mga ninuno,
Naglalaman ng mga kwentong di malilimutan.
Ang mga awit, ang mga sayaw sa palasyo,
Mga alaalang nagbibigay lakas at pag-asa.
Kung saan may pader, may boses na naglalakbay,
Nagbibigay babala, impormasyon, at pagmamahal.
Ang lingkod ng bayan, tagapaghatid ng balita,
Mula bundok hanggang dagat, sa bawat isla.
[Chorus]
Tinig ng bayan, sumigaw nang malakas,
Sa bawat puso, sa bawat kamay.
Tinig ng bayan, ilaw ng pag-asa,
Sa dilim ng gabi, tayo’y magtatanggol.
Tinig ng bayan, sa hangin ay sumayaw,
Hawak kamay, di magmamaliw.
Tinig ng bayan, sa puso ay buhay,
Sa komunikasyon, lakas ay taglay.
[Bridge]
Sa bawat sigaw ng tambol,
Sa bawat palo ng kampana,
Mga lihim na mensahe’y dumadaloy,
Parang ilog na walang humpay ang daloy.
Ang mga mata’y nagbabantay,
Mga tainga’y nakikinig,
Sa bawat sandali ng panganib,
Tinig ng bayan ay di magmamaliw.
Mga bituin sa langit, saksi sa ating laban,
Mga araw na sumisilay, gabay ng ating pag-asa.
Hindi tayo susuko, hindi tayo magpapahina,
Dahil sa komunikasyon, buhay ay mapoprotektahan.
[Verse 3]
Mula sa mga bundok hanggang sa mga dagat,
Mga sundalo't mandirigma, nagbabantay nang tapat.
Mga babala'y dumadaloy, mabilis na pumapailanlang,
Tulad ng agos ng hangin, dala ang katotohanan.
Sa mga puso ng tao, may apoy na di mawawala,
Pagmamahal sa bayan, lakas na di matitinag.
Ang mga salita’y sandata, sagisag ng kalayaan,
Ang komunikasyon ay higanteng kalasag.
Sa bawat lihim na palitan ng mga sulyap,
Mga hudyat ng pagkakaisa, sagisag ng tapang.
Mga mata’y nagmamasid, mga kamay ay nagtatanggol,
Sa bawat sulok ng bayan, may bantay na nagbabantay.
[Chorus — Call & Response]
Tinig ng bayan, sumigaw nang malakas,
(Coro: "Tinig ng bayan!")
Sa bawat puso, sa bawat kamay.
(Coro: "Tinig ng bayan!")
Tinig ng bayan, ilaw ng pag-asa,
(Coro: "Tinig ng bayan!")
Sa dilim ng gabi, tayo’y magtatanggol.
(Coro: "Tinig ng bayan!")
Tinig ng
