Create New Playlist

Add a cover pic of your own choice

(Optional)

Name

AI Cover Generator

4 credits

Not enough credits (0/4).

Logout

Are you sure you want to Logout?

Close

Sa Anino ng Langit by Ejhay

SongGPT
Sa Anino ng Langit by Ejhay - Rock music cover art

Sa Anino ng Langit

Rock

0:005:45
Lyrics
Description
🎵 Music 🎵
Sa aninong ng langit, may kaluluang naglalakad, Bit-bit ang bigat ng mundo, habang ang hangin ay malamig at mapanakit.
Parang aninong walang gabay, humihinga ngunit pagod na.
At sa bawat pintig ng puso, unti-unti nang nauubos ang sarili.
Isa'y naglaho sa ulan, tinangay ng unos na walang hanggan.
Parang kandila sa buhangin, mabilis na pinatay ng malamig na hangin.
Dalaway nalunod sa gabi, nilamon ng dilim ang kanyang dilig.
Walang nakarinig at tahimikan ang tanging saksi.
Mga buhay ay daandaang nawala, ilaw sa kali na namamatay.
Bawat apoy ay humihina, bawat sindi nagiging abo sa bulong ng hangin.
Mga buhay na hindi na bumalik, alo na humampas at lumubog.
At sa bawat pag-ikot ng mundo, mas kahunti ang natitira.
Bumibigat ang pagod.
Tantoy na iwan sa takot, ginapos ng ala-ala ng sugat.
Parang ibong nakapugat, pakpak ay hindi na muling nakalipat.
Apat ay tumigil sa paghinga, daigdig ay naging bato.
Wala ng kulay ang paligid, pati mga matay nawala ang ningning.
Lima'y nasugatan ng dusa, iniwan ng mga taong minahal.
Kahapon ay basag na sa lamin, piraso'y hindi na may salpak.
Anima'y nadurog sa bigat, pasan ang problema'y walang dulo.
Tanong na walang sagot, aninong nakabuntot sa likod.
Mga buhay ay dahan-dahang nawala, ilaw sa kalye na namamatay.
Bawat apoy ay humihina, bawat sindi nagiging abo sa bulong ng hangin.
Mga buhay na hindi na bumalik, alon na humampas at lumupog.
At sa bawat pag-iikot ng mundo, mas kaunti ang natitira.
Bumibigat ang pagod.
Ikaw na ligaw sa dilim, walang gabay at tahanan.
Naglakad sa tahimik na kalye, walang patutunguhan.
Waloy sumuko sa sakit, hindi nakipaglaban sa bagyo tulad ng dahong nalanta.
Bumitaw sa sangat, tinala ng ihip ng hangin.
Mga buhay ay dahan-dahang nawala, ilaw sa kalye na namamatay.
Bawat apoy ay humihina, bawat sindi nagiging abo sa bulong ng hangin.
Mga buhay na hindi na bumalik, alon na humampas at lumupog.
At sa bawat pag-iikot ng mundo, mas kaunti ang natitira.
Bumibigat ang pagod.
At sa huling saglit, umigil ang lahat, oras ay tila nagdapa.
Ikaw siya may dahan-dahang pumikit, mata ng gabay sinalubong ng umaga.
Walang nahaiwan na salita, walang huling paalam na binitawan.
Tanging katahimikan ng yumakap, hangin ay nagdala ng awit ng kawalan.
Pinilit mang kumapit sa mga between, isa-isa ring nawala sa langit.
Pinilit mang hanapin ang liwanag, dilim ang laging lumapit.
Pangarap na minsang maliwanag, ngayoy abo na lamang sasahig.
Sigaw na dating malakas, ngayoy bulong na lang ng malamig na hangin.
Isang kaluluang pagod na pilit paring umiti kahit sugatan.
Naglakbay sa mahabang gabay hanggang sa duli wala paring tahanan.
Kung saan-saan dinala ng tadhana, kung saan-saan nawala.
Hanggang natutong sumuko, kaya natutong magpahinga.
Mga buhay ay dahan-dahang na walang handilang naupo.
Sa ulan wala ng init, wala ng sinag.
Usok na lang ang nahiwan sa kawalan.
Mga buhay ay sa isang lumisan, naglakbay sa dagat ng dilim.
At sa pinakahuli natagpuan ang katahimikan na walang sakit, walang tanong at walang himi.
At kung ang lahat ay naglaho, mananatili pa rin ang alaala.
Na bawat patak ng luhay, nagsilbing tala sa madilim na langit.
At kahit wala nang natira, ang katahimikan ay nagintahanan.
Doon natagpuan ang kapayapaan, sa wakas matapas ang mahaba paglalakbay.
View Top Ai Songs