[Verse 1] Sa bawat gabing tahimik ang paligid, Tinitingnan ko ang bituin sa langit. Dala ko pa rin ang dating pangarap, Kahit ang mundo'y unti-unting kumukupas. Ilang beses kong sinubukang abutin, Ngunit tila laging may pumipigil sa akin. Kaya ngayo'y natutunan kong ngumiti, Kahit may pangarap na kailangang bitawan sa sarili. [Chorus ] Paano kung ang pangarap ay di na matupad? Paano kung ang bukas ay hindi tulad ng hinangad? Mananatili na lang ba itong alaala, Ng isang pusong minsang naniwala? At kung hindi man ako makarating, Sa lugar na dati kong gustong marating, Hahayaan kong ang luha'y maging saksi— Na minsan, buong puso rin akong nangarap dito sa mundo. [Verse 2] May mga daang hindi para sa akin, May mga pintong kahit anong katok ay ayaw buksan. Hindi dahil mahina ang ating mga kamay, Minsan, may mga bagay lang talagang hindi nakalaan. Pinilit kong hawakan ang dating pangarap, Hanggang sa sarili ko'y halos makalimutan. Ngayon, unti-unti ko nang tinatanggap, Na may pangarap ding kailangang pakawalan. [Chorus ] Paano kung ang pangarap ay di na matupad? Paano kung ang bukas ay hindi tulad ng hinangad? Mananatili na lang ba itong alaala, Ng isang pusong minsang naniwala? At kung hindi man ako makarating, Sa lugar na dati kong gustong marating, Hahayaan kong ang luha'y maging saksi— Na minsan, buong puso rin akong nangarap dito sa mundo. [Bridge ] Baka may dahilan kung bakit hindi ngayon, Baka may bagong landas sa dulo ng panahon. At kahit may pangarap na kailangang iwan, Hindi ibig sabihin na tapos na ang laban. [Chorus ] Kung ang pangarap ko man ay di matupad, Hindi ko ikahihiya ang lahat ng hinangad. Dahil sa bawat luha at bawat pagkabigo, May bahagi roong bumuo sa kung sino ako. At kung darating ang panibagong umaga, Baka may bagong pangarap na naghihintay sa akin. Ang dating pangarap man ay tuluyang mawala, Puso ko'y matututong mangarap muli— Kahit hindi na katulad ng dati.