(vers 1)\nOm die vuur met die kole wat gloei,\nBrandewyn in hand, dis hoe ons bloei.\nDie rook trek stadig in die nag,\nMet lag en stories wat nooit verflak.\n\n(refrein)\nLa Hoff manne, ons staan vas,\nDeur storms en sonskyn, geen een val in die gras.\nKareoke sing ons hart uit die kas,\nBroederskap leef – dis ons seëls en las!\n\n(vers 2)\nVisstokke in die water, son op die meer,\nDie stilte wat praat, en tog is ons weer\nVol gees, vol grap, met yskoue bier,\nOns vang nie net vis nie, ons vang die sfeer.\n\n(brug)\nEn as die wedstryd moeilik raak,\nStaan ons manne sterk – geen een wat kraak.\n’n Skouer, ’n grap, soms net ’n kyk,\nDis hoe ons veg, dis hoe ons blyk.\n\n(refrein)\nLa Hoff manne, ons staan vas,\nDeur storms en sonskyn, geen een val in die gras.\nKareoke sing ons hart uit die kas,\nBroederskap leef – dis ons seëls en las!\n\n(outro)\nSo lig jou glas op, roep my naam,\nOns is meer as vriende, ons is een saam.\nIn elke vuurtjie, elke lied se klank,\nLeef La Hoff se manne – sterk en dank.