[Intro ] Gece lambası yanar, asfalt konuşur adımla, Erkek adam söyler, sesim geceye çarpan taşla. [Verse 1] Duruşum çelikten, adım gece sokaklarında iz, Omzumda yük ağır ama gülüşüm bozulmaz, hep biz. Karanlık köşelerde büyüdü umutla parlayan namus, Sözüm hedefi delinmiş zırh; boş lafı ezer, atar kamış. Her adım bir ant, her nefes bir söz, sıra sıra hikâye, Dost yanımda, düşman uzağa atıldı, yok artık kıskanç bate. Cebimde yarım fatura, kalpte tam hayal, cesaretle doluyum, Gözümde şehir, elimde mikrofon — gece benim okulum. [Chorus ] Erkek adam söyler, sözüm çelik, duruşum net Yoldan sapmam, izim kalır, her adımda izler Omzumda yük ağır ama diz çökmez ayak, dimdik ayakta Erkek adam söyler, gerçek bu, unutma asla [Verse 2] Düşersem kalkarım, asfalt bana ders, yıldızlar şahidim, Yüküm ağır, ama ritmim hafif, kalbimde atar sevdam bizim. Savaştım gölgeyle, ceplerimde hatıra, elbet yara izi, Punchline vurur kulaklara: sözüm sıcak, rakın bıçak sesi. Mahalle lambası altında yazdım kaderimi kelimeyle, Gözlerimde sabah var; geceyi impa ederim ritmimle. Kimse bana yol göstermez, ben yolun haritasını çizdim, Adım kazılı taşta, adım yankı; bu şehir beni içerdi. [Bridge ] Bir an dur, dinle: sessiz çığlıkta umut var, Gecenin içinden çıkan sabah, ellerimde yarınla parlar. Yüküm ağırsa da omuzda, kalbim ateş, gözüm ufukta, Erkek adam söylerken titremem — çünkü gerçek burada. [Chorus - Varyasyon] Erkek adam söyler, sözüm çelik, duruşum net Yoldan sapmam, izim kalır, her adımda izler Omzumda yük ağır ama diz çökmez ayak, dimdik ayakta Erkek adam söyler, gerçek bu, unutma asla [Outro ] Gece kapanır, izler kalır, şehirde bir şarkı daha, Erkek adam söyler, sözüm çelik — hatırla, buna inananlara.