Her adımda bir iz, sizden bize kalan,
Sessizce dokundunuz kalbimize her zaman.
Ders değildi sadece, bir yoldaşlıktı bu,
Veda değil bu gece, teşekkürün en uzunu.
Gönül Hoca ingilizceyi sevmedik pek, zor geldiydi bize,
Ama o hiç küsmedi, sabır verdi gizlice.
Kibarca anlatırdı, sitem bile etmeden,
Yorulsa da dinmedi, bekledi hep sessizde.
Ünal Hoca sabahları suyun kaldırma kuvvetiyle uyandırırdı,
Gülerken anlatırdı, bilgiyle harmanlardı.
Bir deney değil sadece, anıydı her dersi,
Bizimle güldü, bizimle geçti o anı serüveni.
Ümran Hoca bir kitap gibi açılırdı her ders başında,
Biraz kızgın, biraz komik, tam ortasında.
Sözcükleri sevdik onunla birlikte,
Türkçeyi değil, kendimizi bulduk belki de.
Hasan Hoca tarihten fazlasıydı anlattığı hikâyeler,
Geçmişi değil, bugünü düşünürdük meğer.
Kimi zaman güldürdü, kimi zaman düşündürdü,
Ama hep sade kaldı, o hali bize yeter.
Nuriye Hoca sporla değil sadece, hayatla da barışıktı
Koşarken bir gülüşle yorgunluğu yaktırırdı
Kuralları vardı, ama sert değildi hiç,
Bize inandığında gözünden belliydi her şekil.
Yorulduk belki ama birlikteydik,
İzi kaldı her sözde, her tebessümde gizliydik.
Günler geçti, adım adım biz büyüdük,
Şimdi vedayla değil, minnetle yürürüz.
Nursen Hoca sakin görünürdü ama hep tetikteydi,
Bir eksik not değil, bize notun fazlasını verdi
Konular bittiğinde bir boşluk olurdu içimizde,
Çünkü öğretmenin susuşu bile bir dersti sessizce.
Reyhan Hoca sabah gelirken hafif verdiği o selamı
Yanında getirdiği tatlıdan da tatlıydı
Söylemeden anlardı yorgunluğumuzu,
Sınıfta bir anne gibi sarardı suskunluğumuzu.
Türkan Hoca kalemiyle değil, bakışıyla çizerdi bizi,
Sanatla anlatırdı içimizdeki derdi.
Bir resim yaparken hep bizi düşündürürdü,
Renklerin sessizliği bazen sözcükten de güçlüydü.
Duygu Hoca biraz sert görünür ilk bakışta,
Ama yüreği ince bir nakıştan.
Sesinde saklıydı en gerçek hisler,
Şarkı değil sanki, bizdik o ezgiler.
Asena Hoca sayılarla dost olmamızı sağladı,
Zor gelen işlemleri gülerek aştı.
Matematik kolay değildi belki ama,
O anlatınca insan kendine inandı.
Nesrin Hoca konuşmadan anladı çoğu zaman halimizi,
Göz göze gelince susardık, o yeterdi.
Yargılamazdı, öğretmezdi yüksekten,
Rehberdi yolumuza, sessiz ama net bir yerden.
Saniye Hoca duruşu kararlıydı, sözü de net,
Ne fazlası vardı ne eksik bir yanı
Adalet derken yalnızca ders değil,
Birlikte olmanın değerini gösterdi bize hep.
Serdar Hoca sakin bir rüzgâr gibi geçti aramızdan,
Bazen sustu ama hep vardı yanımızda,
Liderlik etmedi sadece, eşlik de etti,
Kimi zaman bir baba, kimi zaman bir arkadaş gibiydi.
