Create New Playlist

Add a cover pic of your own choice

(Optional)

Name

AI Cover Generator

4 credits

Not enough credits (0/4).

Logout

Are you sure you want to Logout?

Close

نَفَسِ سی‌بی ۱۳۰۰ (هندارپ) 1 by M

SongGPT
نَفَسِ سی‌بی ۱۳۰۰ (هندارپ) 1 by M - راک,مرد Vocals music cover art

نَفَسِ سی‌بی ۱۳۰۰ (هندارپ) 1

راک,مرد Vocals

0:003:48
Lyrics
Description
(Intro - performance cue: mid‑tempo راک، 100-110 bpm. گیتار ریتم و کیک درام، سپس صدایِ اگزوز مانند آرپِ هارپ وارد می‌شود)
(Verse 1)
شب، چراغ‌های شهر مثل نقطه‌نور روی آسفالت
کرومِ فرمان برق می‌زند، باد می‌آید رویِ صورت
سی‌بی ۱۳۰۰ زیرِ پایم، اسمش را گذاشتم «هندارپ» —
نه یک ابزار، همدمِ فلزی که نت‌های اگزوزش هق‌هقِ تار
صدایِ سریِ موتور، مثل رشته‌ای از نت‌های لرزان
هر عبور، هر پیچ، یک جمله در دفترِ جانم می‌نویسد بازان
(Pre‑Chorus)
سرعت و صدا، قلبم تندتر می‌زند
هر نتِ تو مرا تا افق می‌برد، دور از هر تردید
(Chorus)
سی‌بی ۱۳۰۰، نَفَسِ من، هندارپِ چرمی و کروم
صدایِ تو تا عمقِ شب، می‌زند شوری در وجودم
با تو آزادم، با تو تنها، یک مسیرِ بلند و روشن
سی‌بی ۱۳۰۰، نَفَسِ من — تکرار کن این نام را در گوشِ باد
(Verse 2)
دسته را فشار می‌دهم، بوی بنزین و خاطره می‌آید
چراغِ عقب مثل چشمی که پیِ گذشته‌ام را می‌خواند
رفتی و دلم ترک برداشت، اما تو همیشه کنارم‌ای هندارپ
می‌زنم به جاده، هر کیلومتر یک زخمِ تازه را مرهم می‌گذارد
ردِ لاستیک‌هایم روی نمِ صبح، نقشه‌ی سفرِ بی‌پایان
صدایِ اگزوزت، آه، مثل هارپی که می‌نوازد آسمان
(Pre‑Chorus — variation)
گاز می‌دهم، قلبِ شهر هست به زیرِ چرخ‌هایم
هر نتِ تو مرا تا افق می‌کشاند، بی‌هیچ توقفی، بی‌هیچِ غم
(Chorus — variation)
سی‌بی ۱۳۰۰، نَفَسِ من — هندارپِ من
چراغ‌هایِ خیابان، نت‌هایِ تو را بازتاب می‌کنند
از تونلِ سکوت تا برفِ نور، تو را با خود می‌برم
سی‌بی ۱۳۰۰، نَفَسِ من — بگو با من که هنوز زنده‌ام
(Instrumental Break - performance cue: 8 measures گیتار سولو، بعد یک 8‑measure "هندارپ" اگزوزِ سولو — صدای موتور به صورت ملودیک مطرح شود)
(Bridge)
گاهی دمِ صبح که شهر خواب است، خاطره‌ها مثل مه کنارم‌اند
هندارپ می‌خواند و من گوش می‌دهم؛ هر وِیبرِ صدا، یک یادِ رفته‌ام
تو نه فقط فلز و پیچ و مهره‌ای، تو مرهمِ شب‌های بی‌کسِ منی
در هر مسیرِ خلوت، تو بودی که دستم را گرفت و برد مرا تا فردایی نو
(Chorus — final, anthemic)
سی‌بی ۱۳۰۰، نَفَسِ