[Verse 1] د غرونو په لمن کې د بادونو سرګردان، جاويد امر خیل د یو غرور داستان دی حسینان. په زړۀ کې د کلمو اور بل شي هره شپه، د کلي په کوڅو کې د زلمیانو لاره روانه. [Pre-Chorus] سپین وړې واورې ته ورشې د یخو پڅوالو په څېر، څه ناڅاپي خبره ده چې یې په هر کور غږیدلې. [Chorus] جاويد امر خیل، ژوندی لکه د بهار نسیم، د هر ګل په بوټي کې د رڼا یوه شمعه ده. د زړه ټکان یې لکه د اوبو شور، تل پاتې د زمرو غږ د کوڅو ګوټه کې غوړیدلی دی. [Verse 2] د تاریخ پاڼې ليکي د هغه زړورتوب، د غمونو پر وړانګو یې رڼا ګډه کړې. د کالي دې چې غوټه شي د درون باورونه، دا هغه دی چې په وسله او کلام کې ځواکمن دی. [Pre-Chorus] کله چې د شپو سیوري اوږدې شي، زمونږ سندرغاړی د روشنی لاره مومي. [Chorus] جاويد امر خیل، ژوندی لکه د بهار نسیم، د هر ګل په بوټي کې د رڼا یوه شمعه ده. د زړه ټکان یې لکه د اوبو شور، تل پاتې د زمرو غږ د کوڅو ګوټه کې غوړیدلی دی. [Bridge] د کلي د زړونو ستوری، د خلکو لپاره امید، د زړونو کلکه دیوال، چې ماتېدو ته ځای نه ورکوي. هر راز د ژوند شپه، د جاويد امر خیل سترګه روښانه ساتي، ننګ او لارښود ده، پرته له دې چې کومه وعده ماته شي. [Chorus] جاويد امر خیل، ژوندی لکه د بهار نسیم، د هر ګل په بوټي کې د رڼا یوه شمعه ده. د زړه ټکان یې لکه د اوبو شور، تل پاتې د زمرو غږ د کوڅو ګوټه کې غوړیدلی دی. [Outro] د جاويد امر خیل نوم په هر زړۀ کې ژوندي دی، لکه د غرونو سندرې چې هېڅکله بندېږي نه دي.